Indie, nie bez kozery, zostały niegdyś nazwane “perłą w koronie brytyjskiej”. Ten fascynujacy kraj wielu religii, cudownych świątyń, kolebka buddyzmu, wspaniałej kultury i zróżnicowanych krajobrazów do dzisiaj wywołuje zachwyt i ściąga turystów z całego świata. To właśnie do Indii przyjeżdżają osoby, które straciły sens życia, starają się go odnaleźć i doznają duchowego przebudzenia w kraju Buddy.

Indie były atrakcyjne dla Europejczyków już od dawna, a powodem tej atrakcyjności, obok innych licznych zalet, był również handel. Niestety mimo swej zdecydowanej, duchowej przewagi nad państwami europejskimi, kraj ten został brutalnie podbity i skolonizowany przez Brytyjczyków. Anglicy pojawili się w Indiach w XVII wieku, podejmując natychmiast  aktywność handlową na tych terenach. Zaraz potem Kompania Wschodnioindyjska zaczęła bezwzględnie eksploatować Indie, splądrować kraj i dokonywać grabieży towarów.

W 1858 roku Indie oficjalnie stały się kolonią brytyjską, niewiele później Królowa Wiktoria przyjęła tutył cesarzowej Indii i od tej pory rozpoczęła się systematyczna kolonizacja tego kraju. Anglicy narzucali jego mieszkańcom swoje prawo, język, kulturę. Indie borykały się z problemem kolonizacji przez wieki i dopiero po II Wojnie Światowej w 1947 roku odzyskały niepodległość i zaistniały na arenie międzynarodowej jako samodzielne, niezawisłe państwo.

Były i jednak pozytywne skutki kolonizacji. Dzięki mieszaniu się wpływów dwóch różnych kultur, wykształcił się bowiem nowy styl orientalny – indyjski styl kolonialny, który do tej pory możemy podziwiać chociażby w postaci indyjskich mebli kolonialnych.